De vooravond van Mysteryland zat ik met Jazzy & Jeff in de auto naar Deventer waar wij die avond wat plaatjes zouden draaien. Onderweg draaide Jeff wat van zijn old skool hits en wij hoorde dit nummer. Wegens de voorliefde voor het woord; DOUCHE… (van douchebag) kon het nummer niet meer stuk! Ook omdat er een stuk KANON in zit! Je weet wel dat iedereen door elkaar heen zingt…. De dag erna sprak ik Jazz en wij konden maar niet op dit nummer komen. Al weken zeikt hij aan mijn kop hoe die heet. Aangezien wij alleen de zin konden onthouden met het woord; DOUCHE (echte betekenis) erin, bleven wij hangen op een dood punt. Tot vandaag want ik zat het liedje te zingen en toen kwam ik op Blinded By The Lights op Jazz zijn aandringen. Zodoende. Ik ga naar Italie tot donderdag. x
Archive for the 'JAzz on the road' Category
In mijn nieuwe rol als noeste arbeider in het land der werkende zijn mijn momenten van rust en overtollige tijd zeer schaars. Als ik dan toch eens een momentje voor mezelf heb ga ik niet met mijn piemel zitten spelen maar hook ik mijn telefoon op, verwarm mijn vingers en begin als een bezetene op de kleine knoppies te rammen je weer immers maar nooit wanneer de plicht weer roept. Nu ik dan even tijd heb wil ik even aandacht vragen voor mijn mede gasten die sinds mijn afwezigheid mijn taken overnemen en voor mij de honeurs waarnemen. Zo zou ik graag een applausje willen voor onze meanbeatz, henzel en pfs die volledig buiten hun taakomschrijving om de site vol blijven smijten met content. Een staande ovatie zou ik willen aanvragen voor the man with the plan N.N.N. Zonder deze schuinsmarcheerder was VG ingestort als een tent zonder stokken. Driewerf hoera voor N.N.N. Ik hoop niet dat ik strax overbodig word want zonder VG weet ik niet meer wie ik ben. Nogmaals maak ik een diepe buiging voor bovenstaande mannen. Ik ben zo trots als Jeroen Pauw.
Ten eerste hallo allemaal. Ik ben me er van bewust. Dat ik de laatste tijd heb geschitterd door mijn afwezigheid. Het is niet zo dat ik op non actief ben gesteld of dat ik overspannen ben. Nee mensen ik ben aan het werk geslagen. Ik kreeg een baan aangeboden die ik simpelweg niet af wilde en kon slaan. Vandaar dus dat ik de laatste tijd minder actief ben op jullie favoriete blog maar omdat ik net zo verslaafd ben aan jullie als jullie aan mij/ons ben ik op zoek gegaan naar een manier om toch bij jullie te kunnen zijn met meer dan alleen mijn gedachten. Na veel geklooi en een zoek tocht op verschillende continenten heb ik een manier gevonden om en te kunnen werken en jullie te kunnen verblijden met de avonturen van JAzz. Ik heb speciaal voor jullie een nieuwe telefoon aangeschaft en kan via dit ingenieuze stukje techniek altijd en overal mijn hersenspinsels en brainfarts kwijt. Het is een beetje gekloot met mijn worstenvingers op dit kleine schermpje maar oefening baart kunst en alles went behalve bill de vaagste die potlood vent. Jullie zullen het helaas wel zonder afbeelding moeten doen. Dat gaat me gewoon niet lukken nie.
