Jaja, door tal van online logistieke problemen, interne struggles en een herstructurering is dit report wat verlaat.. Ok nee sorry ik was gewoon lui. Ik ben het eigenlijk nog steeds, maar ik heb wel de kracht en moed gevonden om een opinierend stuk te schrijven over onze avonturen op het DefQon. 1 festival op Almere Strand dicht bij de plaats Almere, gelegend in of op de polder, zo’n 35 kilometer ten oosten van Amsterdam.

Wist je trouwens dat Almere oorspronlijk ook gebouwd is om het uitschot van Amsterdam op te vangen? Ik niet, maar het is wel te zien. Maar we kwamen dus op ons gemakje aanrollen op uitnodiging van Heineken Refreshing Sounds. En dat blijkt ook het toverwoord om met een goederenbusje ongestoord tot bijna óp de mainstage te rijden. We waren lui dus hadden geen zin om met planken te tillen.

Na het uitladen, opbouwen en uitrusten werd het tijd om met het biertje maar eens rond te gaan kijken op het nog bijna lege festivalterrein. We hadden honger en Heineken regelt dan wel bieri maar geen eten dus we hadden een missie. Eigenlijk is DefQon heel simpel; alles is groot en hard en er is veel zand. De stages zijn er allemaal gelikt uit, food & beverages zijn prima geregeld en de centrale chillspot had wel wat weg van een zanderig kuuroord voor recreatieve drugsgebruikers.

Na een praatje hier en daar werd de terugtocht ingezet om de 1e hand aan het doek te leggen, Refreshing Sounds had een reuzenrad, een fotograaf, een barretje, een paar modelgirls én ons ingezet voor wat extra beleving. Geslaagde combo me dunkt. Aangezien op de één of andere rare manier reuzenraden (?) altijd het ultieme geduld in mensen bovenbrengen en zij dus rustig een uur in de rij gaan staan voor zo’n ding. En waar stonden wij? Langs de rij en naast de modelgirls. Life isn’t that bad. Maargoed we moesten dus wel concurreren met de modelgirls voor het meeste bekijk. En we hebben veel uit de kast getrokken, op een gegeven moment stonden we gewoon naakt te schilderen. De modelgirls ging niet zo ver mee in de battle..

De strijd is uiteindelijk onbeslist gebleven; het doek was aardig maar de dames waren ook niet verkeerd. Van de toeschouwers kregen we ook evenveel applaus. Omdat we toch tegen de mainstage aanstonden besloten we tijdens het naakt schilderen ook maar naakt te gaan hakken en ik kan je vertellen dat dat best een beleving opzich is. ‘Door merg en 3e been’ zeg maar. Omdat DefQon eerlijk gezegd niet helemaal ons ding is en we van onszelf al hard genoeg zijn hebben we er geen avondvullend programma van gemaakt. We waren al rond een uurtje of 11 aanwezig dus om 8uur was voor ons de dag wel afgelopen. Wel nog even de bezoekers bedanken want hoewel we van tevoren onze twijfels hadden is het 197% meegevallen; relaxte mensen en coole reacties. Hiervoor ook nog een speciale shout-out naar dé Baas van DefQon; ‘onlinegangster‘

Ok nog een laatste speciale vermelding voor de maker van de foto boven deze topic. Al onze huisfotografen waren namelijk in rehab dus we hebben de daar aanwezige fotograaf ingeschakeld om ons op de gevoelige plaat vast te leggen. En wat blijkt? De beste jongeman schiet met een jointje tussen z’n vingers de meest mooie plaatjes. Willem Spaan, you got it going on!

N.N.N.