Twee luistersessies verder en ik heb een mening. “Ik Ben Twan” en “Succes” dus. De ene is van Willy de andere is van Twan aka Big2. Bij het cd’tje zitten twee grappige columns van de beide mannen waarin ze hun eigen plaat toelichten. Na het lezen van die columns hoef je de plaatjes eigenlijk al niet meer te luisteren. Willy en Twan hebben er allebei voor gekozen om tracks te schrijven die gaan over beroemd zijn en alle dingen die daarbij komen kijken. Geen politiek, weinig liefde meer party en bitches. Maar dat doen de mannen wel op hun eigen manier. –>

Willy gebruikt voor deze gelegenheid de beats van de SoundG8 crew. Twan doet het op zijn eigen beats. Je hebt al kunnen lezen dat dit zeker geen break up betekent. Willy maakt op zijn plaatje ruimte voor Candy Dulfer, Kleine Viezerik, Kempi en natuurlijk z’n homeboy Twan. Zelf heeft Twan een grotere lijst featurings van onder andere Trijntje Oosterhuis, Gers, Lange Frans en Brainpower. Dat Trijntje Oosterhuis / Candy Dulfer ding moet een battle geweest zijn. Ik kies voor Candy. In elke situatie trouwens.

Nog een terugkomende topic op de schijven is het festival Lowlands. Zou het idiote succes van Lowlands mede te danken zijn aan de doorbraak bij een nieuw (pop/hiphop) publiek? Vroeger stond Lowlands vooral bekend als een alternatief festival. Samen met onder andere MC Sef lijken de jongens na de afgelopen editie door Mojo ingeschakeld te zijn als hiphop ambassadeurs voor Lowlands. Feit is dat je vroeger nog rustig tot april of mei kaarten kon kopen maar nu was je op de eerste dag van maart al te laat. Ik denk dat ook deze types daar wat mee te maken hebben.. Maargoed.

Deze twee boys zijn de afgelopen jaren hard gegroeid , kunnen zich ondertussen BN’ers noemen en daar zijn ze zich zwaar van bewust. “Boys” omdat het jongens zijn die we allemaal kennen met het verschil dat hun grap helemaal uit de hand gelopen is en er ondertussen van kunnen leven. Het zijn net voetballers.. Alleen dan wel met de levenstijl van een Gudjohnson en Hasselbaink in hun hoogtij dagen bij Chelsea. Een reden dat Willy minder featurings heeft kan zijn dat hij dieper op de topics fame en chicks ingaat. Hij lijkt meer twijfel te hebben over wat hij doet en wie hij is. Twan gaat vooral hard, en heeft minder twijfels. Raggen noemt hij het. Rag4Life sluit het album af op de lompe manier zoals Big2 dat kan. Op de track Licht Uit vertelt Willem op zijn schijf in principe hetzelfde verhaal maar hij lijkt er meer tijd voor genomen te hebben.

Op het hele album hoor ik hetzelfde. Veel dezelfde onderwerpen maar Willem lijkt het volwassener aangepakt te hebben. Het kan een afspiegeling zijn van wie ze zijn als artiest of als mens. Hoe ze als mens zijn kan ik niet zeggen, als artiest was ik altijd meer fan van Big2 en zijn easy flow. Op dit album vind ik de schijf van Willy sterker. Op de laatste track van zijn schijf haalt SoundG8 uit op z’n Amerikaans en Willem en Twan brengen samen voor mij 1 van de sterkste tracks van het album. Sowieso zitten de beats van SoundG8 goed voor elkaar. Ook de beats van Voor Altijd en Money kan ik niet hard genoeg horen. Big2 battled met Duif Op De Dam, Liever Zeg Je Niks en uiteraard Broodje Bakpoa.. Op dit gebied gaan we Big2 dus voordeel van de twijfel geven, anders zou het ook persoonlijk lijken.

Samenvattend vind ik deze plaat 1 van de betere van The Opposites, maar Rauwdauw blijft m’n favoriet by far. Vanaf vandaag onder andere te koop op Bol.com.