Photo by: Dennis Branko

Ja, het is zover. De winterjassen kunnen weer uit de kast, het vetlaagje kan aangemaakt worden. De zonnebrillen kunnen terug de kast in. Je korte broek kan je weer onder op de stapel leggen. Je festivallaarsjes zijn zeker 8 maanden weer overbodig. Je hebt nu alweer spijt van die witte schoenen en je raam zou ik ’s nachts gewoon weer dicht doen. De eerste herfstdruppels zijn gevallen en ik besef me dat ik geen verwarming heb. Hoelang duurt het nog voordat ik een electrisch kacheltje tevoorschijn moet toveren? Ik heb er geen zin in. Ik heb ook al 3 maanden bewust geen televisie. Ze staat demonstratief in de hoek van de kast. Maar een gure herfstavond domme shit wegkijken klinkt nu ook weer aanlokkelijk.. Nee ik blijf sterk. Shit kills people. Literally! Bad things happens to good people. Bij ons gebeurde afgelopen zomer veel goede dingen. Of we ook good people zijn laat ik in het midden. Door de aanstaande verhuizing worden we weer even uit het middelpunt van de aandacht getrokken. Op deze manier kunnen we werken aan nog meer harde stuff in de dark ages. Herfst, winter, we komen hard als Arno Splinter.