Ik ben zo’n persoon die tot vandaag de charme nog wel inzag van temperaturen die onder het vriespunt zakken. Iemand die hoopte dat er weer eens een Elfstedentocht gereden zou gaan worden, iemand die er nog steeds van droomt om ooit weer eens op natuurijs te kunnen ijshockeyen met vrienden. Een flink pak sneeuw leek me ook hartstikke leuk. Nadat ik vannacht de koudste nacht ooit heb beleefd ben ik daar helemaal van genezen en heb ik bijzonder veel respect gekregen voor mensen die veel in de kou overnachten. Dus eskimo’s keep up the good work en bergbeklimmers jullie rocken. Ik weet dat het misschien een beetje overdreven is om onze kippenkou te vergelijken met kou op een van onze polen of op de flanken van een hoge berg maar jullie weten niet wat ik moet doorstaan. Om dit te verduidelijken zal ik even mijn situatie uitleggen. Ik woon in een heel mooi appartementje in het centrum bij Haarlemmerplein ik kijk uit op het prachtige prinseneiland en zit op twee minuten lopen van winkelstraat met diverse leuke en handige winkeltjes. Als ik twee minuutjes de andere kant oploop sta ik midden in het Westerpark. Top locatie dus. Ware het niet dat ik geen kachel heb.

Op de plek waar mijn kachel zou moeten staan staat bij mij niets nakkes nada, Het enige wat daar wel is is een gat dat rechtstreeks doorloopt naar de frisse buitenlucht. Loop ik door naar mijn inmense keuken word ik daar ook nog eens begroet door twee prominent aanwezige gaten. Bij de juiste wind heb ik een tochtje door mijn huis lopen die zo sterk is dat als ik een boek zit te lezen deze tocht voor mij de bladzijde kan omslaan. Laatst nog werd ik gebeld door de mensen van Ferrari of ze mijn huis mochten gebruiken als windtunnel om hun nieuwe model te testen. Het resultaat van de gaten in mijn muur, de huidige temperaturen en het gebrek aan een warmte bron in mijn huis is dat wonen in mijn huis een ware overlevings slag begint te worden. Zo loop ik ingepakt als een soort michelinmannetje door mijn huis, heb ik af en toe zwaar de neiging om een vuurtje aan te leggen en check ik panisch de kranen om te checken of deze niet al dicht gevroren zijn.

Vannacht heb ik een nieuw dieptepunt bereikt toen ik me realiseerde dat ik, ondanks ik twee broeken aanhad, twee paar sokken en maar liefs twee shirts en een ves onder twee dekens lag, ik me nog een beetje rillerig voelde. Na een lange nacht met weinig slaap en veel hallicunaties door de onderkoeling en slaapgebrek was vanochtend de maat voor mij meer dan vol toen ik het ijs uit mijn toilet moest pissen. Ik ben er helemaal klaar mee en ik ben het spuugzat. Ik verlaat dit huis om pas weer terug te komen wanneer het boven de tien graden is buiten. Nu heb ik jullie wel nodig voor slaap plekken. Dus mail naar info@vagegasten.nl met als onderwerp: JAzz kom maar bij mij slapen. Ik dank u vriendelijk.