Maar niets was minder waar, deze donderdag stond voor herhalende mysteries. De Mindstate opvolger ‘Mystery Repeats’ kwam vrijdag uit dus het was tijd voor een intieme Club 3voor12 showcase. Ik was er, met nadrukkelijke dank aan Baas Groen, bij. Honderd gasten in studio De Smet waren getuige van de laatste ‘try-out’ voor de mannen begonnen aan hun clubtour.   Meer lezen?? Volg de pijl——————->

Braggin’, Boastin’, Roots, Salsa en onversneden Hip Hop met een boodschap mochten we volgens het, een week daarvoor verschenen, State Magazine interview verwachten op het nieuwe album. Na de meest lullige aankondiging ooit was het tijd voor muziek; Pete en back-up startten inderdaad met een onvervalste jamsessie die verdacht veel naar salsa neigde. Na de lekkere track Q&A was het tijd om de rest van de crew voor te stellen. PCM (dj) Kasper Kalf (bas) Remco Keijzer (blaasinstrumenten) en natuurlijk Perquisite (cello en knoppenist) waren bekende gezichten in zijn entourage. Tevens werden we voorgesteld aan het nieuwste lid in de PP&P Family: Daan Herberg, hij zal de toetsen gaan bespelen in de tour. Het viel op dat tijdens de introductie niet iedereen even een solo’tje deed maar dat werd gaandeweg de show goed gemaakt. Via de groovy track Third Degree gingen we verder naar Balance. Met GMB, de enige gast MC op het album, was dit 1 van de hoogtepunten van de avond. Het publiek voeldde de positiviteit van deze track en de armen gingen gewillig op en neer. Het was tijd om te aanschouwen wat voor sound Perquisite kon halen uit die vreemd uitziende cello zonder body, het was diep en het was rauw. Niet he-le-maal mijn ding maar respect. Ik ben meer van de love songs en als PP&P dan een vette uptempo one maken, ja dan ben ik om. Ik voeldde zelfs een soort oude 2 step feeling; Last Love Song, onthouden dus! Na een veel te brute electrische klarinet-achtig ding solo van Remco Keijzer vond Pete het nodig om tussen neus en lippen te vermelden dat NL hiphop baas Kees de Koning schijnbaar iets heeft gezegd over het feit dat PP&P nooit een hit hebben gehad. Hmm.. daar willen we het fijne van weten, komen we op terug! Maar die tussendoor opmerking was de aankondiging voor de gouwe ‘ouwe’ Insomnia; hun enige heel bescheiden hitje. En die deed het natuurlijk lekker. Na een, naar mijn mening wat matige, freestyle sessie kwamen we uit bij een soort bigband intermezzo; uptempo, funky en real.. maar wacht, opeens wordt ‘de laatste track’ aangekondigd. Damn! Niks intermezzo dus. Remco Keijzer mocht met zijn sexy sax laten horen dat hij niet voor niets tot November ongeveer een halve dag vrij heeft. Toch wel jaloers op dat multi-talentisme hoor.. Maargoed Pete zou Philly niet zijn als hij niet toch nog een track in perquisite had, en dat was uiteraard de aanstaande single Time Flies. Hij doet me een beetje denken aan Mellow alleen dan zonder Senna, ik voel ‘em. Hopelijk meer mensen in Nederland want als ze op deze manier door blijven gaan verdienen ze voor altijd een podium. Perquisite is gewoon een meester in het composeren en produceren. Pete brengt wat extra’s met zijn swagger, humor en vette lines. En met zo’n band achter je heb je niets te verliezen. Volwassen hiphop, en meer, uit Nederland dus.  Ik kan niet wachten tot ik het album rustig achter m’n crappy ass pc’tje kan luisteren (ik koop ‘em ook), maar eerst zaterdag nog Melkweg  P’z!N.N.N.