Meditatie, Klankschalentherapie, acupunctuur, Magnetisering, yoga, homeopathie, hypnotisering, Sjamanistische healing van alles heb ik geprobeerd de laatste paar dagen. Toch haalt het allemaal niets uit. Ik zit zo langzamerhand echt met mijn handen in het haar. Waar ik eerst grote hopen eruit perste kom ik nu niet verder dan één of twee keuteltjes per dag. De vorige zin is natuurlijk een metafoor voor iets anders; met mijn stoelgang is niet zoveel mis. Dit allemaal dankzij het fantastische goedje Bifidus Regularis. Door dit goedje schijt ik me een ongeluk. Dat is dus niet mijn probleem.

Wat ik niet er de laatste dagen niet uitkrijg zijn van die lekkere grote lappen tekst met guitige passages, leuke woordspelingen en dubbelzinnige opmerkingen. Na eerst bij mijn vaste psychiater op de sofa gelegen te hebben en realiseerde dat dat niet hielp ben ik dus verder gegaan met bovenstaande, ietwat experimentele en gewaagde methodes om deze cyclus te doorbreken. Maar aangezien al die kwakzalvers mij ook niet konden helpen ben ik terug gegaan naar de goede oude zelfheling en heb besloten om door mijn writersblock heen te schrijven. Ik blijf gewoon woorden opschrijven die betonblok afvuren totdat er niets meer van over is en verpulverd verspreid licht over de vloer van het schrijf centrum in mijn hoofd. Hou dus rekening met veel onzin en ongein de aankomende dagen!!!

JAzz